ژاکت طبقه بندی پارچه

پارچه ژاکت به طور کلی به لایه محافظ بیرونی، لایه قابل تنفس ضد آب میانی و پوشش تقسیم می شود. لایه محافظ و لایه قابل تنفس ضد آب به هم فشرده می شوند، و پوشش از آن ها جدا می شود. به طور کلی نایلون، مش، یا نوعی ماده جذب کننده عرق است که اکثراً سیاه است. نوار چسب در درز توسط آستر مسدود شده و دیده نمی شود (به جز از طریق پارچه مش). بیایید نگاهی به طبقه بندی پارچه ای ژاکت.

1. پارچه چسب دو لایه تنها یک لایه ضد آب و قابل تنفس در زیر پارچه بیرونی ترکیب شده است. در هنگام ساخت پوشاک، پوشش اضافی برای محافظت از لایه غشای ضد آب و قابل تنفس مورد نیاز است.

2. سه لایه لاستیک پارچه کامپوزیت ضد آب و لایه قابل تنفس در زیر پارچه بیرونی، و سپس یک لایه از پوشش داخلی، بدون نیاز به اضافه کردن پوشش در هنگام ساخت لباس آماده است.

3. دو و نیم لایه پارچه کامپوزیت ضد آب و لایه قابل تنفس در زیر پارچه بیرونی، و سپس اضافه کردن یک لایه محافظ (نه پوشش پارچه)، بدون نیاز به اضافه کردن پوشش وجود دارد چرا که در حال حاضر یک لایه محافظ در هنگام ساخت لباس وجود دارد، اما آن را بیش از سه لایه از پارچه لاستیکی بسیار نازک تر و نرم تر است.

لایه محافظ پارچه سه لایه، لایه قابل تنفس ضد آب و آستر به هم فشرده می شوند و شبیه لایه ای از پارچه به نظر می رسد. به طور کلی رنگ پوشش بیشتر خاکستری نقره ای است. شما می توانید نوار لاستیکی در درز پوشش را ببینید. به طور کلی، تنفس پذیری و رستگاری حرارت پارچه دو لایه کمی بهتر از پارچه سه لایه است، اما پارچه سه لایه سبک وزن و راحت به پوشیدن (لایه دوم کمی درهم و برهم است)، و حجم تاشو کوچک است (بیشتر ژاکت های بهار، تابستان، و پاییز سه چهارم در کیسه قرار داده می شوند). بنابراین مگر اینکه تنها برای استفاده در زمستان یا کوه های برفی در نظر گرفته شود، به طور کلی بهتر است پارچه ای سه لایه انتخاب شود.